Militaire medici hebben veel spullen bij zich. Een deel ervan wordt dagelijks gebruikt. Andere stukken blijven verpakt totdat er iets misgaat. De opvouwbare brancard valt in de tweede categorie. Eenleger militaire opvouwbare brancardblijft het grootste deel van zijn levensduur opgevouwen en vastgebonden aan een voertuig of rugzak. Dan komt er een oproep binnen en de hospik haalt hem eruit, klikt het frame open en verplaatst een slachtoffer van de lijn. Dit artikel onderzoekt de specifieke situaties waarin deze apparatuur nodig is en hoe deze onder die omstandigheden presteert.

Eerstelijnshersteloperaties

Het meest dringende gebruik van een opvouwbare brancard vindt plaats tijdens actieve betrokkenheid. Een soldaat krijgt een klap en de eenheid moet hem terugtrekken om dekking te zoeken. De brancard wordt daar uitgevouwen, vaak onder vuur. Het frame is van aluminium, gekozen omdat het sterk genoeg is om een ​​persoon in volle versnelling te houden, maar toch licht genoeg om door twee medici over oneffen terrein te worden gedragen.

De vouwscharnieren zijn voorzien van borgpennen die op hun plaats klikken wanneer de brancard volledig wordt geopend. Een hospik kan dit indien nodig met één hand doen-, wat van belang is als de andere hand een wapen vasthoudt of eerste hulp verleent. Het stoffen bed is gemaakt van stevig- nylonweefsel. Het rekt niet uit onder belasting en droogt snel als het nat wordt. Deze functies zijn niet optioneel in gevechtsomstandigheden.

Evacuatie uit afgelegen posities

Niet alle toepassingen vinden plaats onder direct vuur. Soms wordt een soldaat ziek of raakt hij gewond tijdens een patrouille in ruig terrein. De eenheid bevindt zich kilometers ver van een weg en een voertuig kan de locatie niet bereiken. Deleger militaire opvouwbare brancardwordt ingezet voor handmatig dragen.

De handgrepen van de brancard klappen uit de frame-uiteinden. Twee medici nemen de voorste handgrepen vast, twee de achterste, en ze lopen de patiënt naar buiten. De stijfheid van het frame voorkomt dat de brancard in het midden doorbuigt, wat druk zou uitoefenen op de wervelkolom van de patiënt. Dit is van belang bij vermoedelijk rugletsel.

Laden in transportvoertuigen

Zodra het slachtoffer een punt bereikt waar een voertuig hem kan ophalen, moet de brancard in het transportmiddel passen. Militaire ambulances en helikopters zijn voorzien van afvalsluitsystemen. De rails op deleger militaire opvouwbare brancardschuif in deze sporen. Het vergrendelingsmechanisme houdt de brancard tijdens het bewegen stabiel.

Luchtevacuatie brengt extra beperkingen met zich mee. Helikopters hebben een beperkte binnenruimte. Hierbij zijn de ingeklapte afmetingen van de brancard relevant. Een ingeklapte eenheid neemt grofweg een-derde van de ruimte in beslag van een open eenheid. Hierdoor kunnen meer brancards in één vlucht worden vervoerd bij het verplaatsen van voorraden.

Training en apparatuurrotatie

De brancard verschijnt ook in niet-gevechtsinstellingen. Eenheden voeren trainingsoefeningen uit waarbij medici oefenen met het extraheren van slachtoffers. Ze vouwen de brancard uit, laden een gesimuleerde patiënt in en dragen hem door obstakels. Deze oefeningen vergroten de bekendheid. Een hospik die tijdens de training meerdere keren met de brancard heeft gewerkt, zal tijdens een echt evenement niet aarzelen.

Onderhoudscontroles zijn een standaardprocedure. Het frame wordt geïnspecteerd op scheuren op de scharnierpunten. De stof wordt gecontroleerd op scheuren of rafelranden. Een beschadigdleger militaire opvouwbare brancardwordt uit dienst genomen omdat falen tijdens het gebruik zowel de patiënt als de medici in gevaar zou brengen.

Laatste punten

De opvouwbare brancard is geen glamoureuze uitrusting, maar wel essentieel. Eenleger militaire opvouwbare brancardwordt ingeschakeld wanneer andere evacuatiemethoden niet beschikbaar zijn. Het verplaatst slachtoffers van gevaarlijke posities naar veiligere posities. Het past in helikopters en voertuigen. Hij kan klein genoeg worden opgevouwen om in een rugzak te worden gedragen. Door te begrijpen wanneer en hoe deze apparatuur wordt gebruikt, kunnen bevoorradingsfunctionarissen voldoende voorraden aanhouden en kunnen artsen vertrouwen op de apparatuur waarop ze vertrouwen.